Verhalen/ervaringen




Bram



Wat zijn wij verschrikkelijk blij met Bram en HzH. Ongeveer 4 maanden na het overlijden van onze Dalmatiër Inca, gevonden in Spanje. Ik (Elly) ging toch eens op marktplaats kijken, daar kwam ik op de site Hond zoekt Huis, ik liet mijn man wat foto’s zien van kleine hondjes (die zijn handzaam), een lauwe reactie: mogen ze niet groter zijn?
Ik ging naar bed, misschien kan jij nog even verder zoeken? Om half één maakte Rinus mij wakker, ik moet je even wat laten zien! Hij liet mij een foto zien van een pointer, sprekend onze overleden hond Inca. De volgende ochtend hebben we hier gelijk op gereageerd en afspraken gemaakt.
Fantastisch hoe alles toen is geregeld door Hond zoekt Huis, met name het huisbezoek gaf ons veel vertrouwen in de stichting. Met Monique van HzH hebben we nog steeds contact over het wel van Bram. Dankzij HzH hebben we weer een uitgebreider sociaal leven.


Eza, Timo en Dora



Eza, Timo en Dora,
Per toeval stuitte ik in 2014 op de foto van Eza (Bodeguero mix).
Zo maakte ik kennis met de Stichting HzH, Mona en Monique.
Eza zat in tijdelijke opvang bij Monique. Het leek erop dat niemand haar wilde adopteren mogelijk, omdat ze zwart is en toen nog een beetje afwachtend. Totdat ik haar ontmoette.
Na zo’n maand of 8 kwam Timo (Podenco mix), aanvankelijk voor tijdelijke opvang. Maar vanaf dag 1 de beste maatjes met Eza, zo mocht Timo blijven. Vervolgens een aantal honden opgevangen voor HzH.
En toen kwam Dora (Terriër mix), ons speciaaltje. Een mager en heel angstig meisje, die zich inmiddels heeft ontwikkeld tot een vrolijke dame.

Iedere dag ben ik weer blij dat deze lieverds in mijn leven zijn gekomen. Alledrie, elk met hun eigen rugzakje, zijn ze de meest bijzondere honden die je maar kunt wensen. Zo lief, voor mens en dier.

Stichting HzH is een kleine organisatie met prettig persoonlijk contact. Mona en Monique zetten zich enorm in om voor elke hond de juiste match te vinden. Ik ben trots op deze kanjers! Vele honden hebben door hun inspanningen een gouden mandje gevonden! Ook de mannen verdienen een pluim. Zij doen ook het nodige werk op de achtergrond.

En niet te vergeten. De jaarlijkse HzH wandeling is een hoogtepuntje, zeker wanneer er mensen van de diverse organisaties uit Spanje aanwezig zijn.

In 2017 bij het 10 jarig bestaan van HzH zei Penny Miller (APA): “This is one of the best days in my life. To see all my sweeties back”.

Emma



Emma,
Na het overlijden van ons hondje, en het moeilijk wennen was zonder hond, toch besloten om op zoek te gaan naar een nieuw huisgenootje. Via een kennis op facebook kwam stichting Hond Zoekt Huis al regelmatig voorbij. Op hun website gekeken en bij een foto van de laatste aankomst op de luchthaven zag ik Emma, dit kon haar weleens zijn.

Nadat we er goed over nagedacht hadden, contact opgenomen met Mona. Zo begon ons Emma avontuur, op bezoek bij haar opvanggezin was er die klik en we hadden een match, wij mochten voor haar zorgen. Er gingen een aantal dagen overheen zodat HZH de adoptie in orde kon maken.

Het zijn zeer betrokken mensen, waarbij de honden altijd op de eerste plaats staan. Ook is men duidelijk over waar je evt tegenaan kunt lopen, het blijven tenslotte honden uit Spanje die het (zachtjes uitgedrukt) niet makkelijk hebben gehad.

Onze Emma was in het begin erg onzeker, maar met veel liefde, geduld en vooral haar tempo aanhouden is het een relaxed hondje geworden. Altijd blij en ontzettend lief, iedere dag opnieuw een feestje.

We zijn nu anderhalf jaar verder, Emma heeft ons leven enorm verrijkt, never a dull moment.
Mona, Monique en team HZH en alle mensen die zich in Spanje inzetten Hartelijk Dank,
Geweldig dat jullie deze honden een kans geven.

Pablo



Vandaag is het 15 juni, precies een jaar geleden hebben wij jou opgehaald van het vliegveld. Wat was dat een bijzonder ervaring!
Zolang bezig geweest met jou komst, spulletjes kopen, huisbezoek en eindelijk was de tijd daar dat het vliegschema bekend was. Yes! Eindelijk! We mochten je ophalen!
Je kwam uit je kooi en kwispelde meteen vrolijk met je staart. We hebben je mee naar huis genomen waar we heerlijk knuffelde.
De eerste nachtjes samen op de bank geslapen, omdat we jou nog niet alleen wilde laten. Wat deed je het goed! Langzamerhand gingen we oefenen met alleen blijven, dat was wat lastig.
We hebben het allemaal even moeilijk gehad, want jou alleen laten was geen optie, nog niet een kwartiertje. Uiteindelijk doe je het nu hartstikke goed!
Je bent leuk, knap, eet en drinkt goed, kan alleen blijven en bent zo ontzettend lief voor ons zoontje.
Wat zijn wij trots op onze vrolijke, drukke, speelse en vooral hele lieve Pablo!